Voedingsmiddelen Vlees

De prijzen van de Belgian Nutrition Society 2026

De Belgian Nutrition Society beloont een onderzoek naar de invloed van een flavonoïdenrijk dieet op het microbioom en het ontstekingsprofiel bij multiple sclerose.

Elk jaar biedt de Belgian Nutrition Society jonge voedingsonderzoekers de kans om hun werk te presenteren en mogelijk de prijs voor de beste samenvatting en die voor de beste mondelinge presentatie te winnen. Voor deze editie van 2026 werd de prijs voor de beste presentatie toegekend aan Bo Batens van de Universiteit van Hasselt, voor zijn onderzoek naar de invloed van een flavonoïdenrijk dieet op het microbioom en het ontstekingsprofiel bij mensen met multiple sclerose (MS). Vanuit de vaststelling dat immuunontregeling en de progressie van de ziekte beïnvloed lijken te worden door verstoringen van het darmmicrobioom, wilden de onderzoekers zich richten op de darm-hersen-as door middel van een mediterraan dieet verrijkt met flavonoïden.

De interventie, uitgevoerd bij 43 personen met MS, leidde tot een snelle en duurzame herstructurering van het darmmicrobioom en het systemische lipidoom, wat een sterke biologische reactie op het dieet aantoont. De waargenomen moleculaire veranderingen gingen gepaard met significante verbeteringen in de metingen van de levenskwaliteit, zowel fysiek als mentaal.

Dit onderzoek bevestigt dus het nut van een voedingsinterventie als aanvullende aanpak voor personen met MS.

Lees ook: Nauw verband tussen obesogeen gedrag en mentale gezondheid

Gevolgen van glycatie van vlees

Wat de abstracts betreft, zijn er niet één, maar twee bekroond. De eerste, van Xiaona Tian (Universiteit Gent) en haar collega’s, gaat over de glycatie van eiwitten in vlees en de vraag of deze zogenaamde “Maillard-reacties” tijdens de spijsvertering doorgaan. In een gesimuleerd model van de maag-darmvertering en bij ratten hebben zij vier experimentele diëten getest die alleen verschilden in de mate van glycatie van varkensvlees: matige verhitting, met of zonder glucose, en intensieve verhitting, met of zonder glucose.

Ze konden vaststellen dat de glycatie inderdaad tijdens de spijsvertering doorging en dat een verhoogde glycatie gepaard ging met een verminderde verteerbaarheid (met een meer dan verdubbelde fecale massa bij ratten ondanks een identieke voedselinname). Het dieet met hoge glycatie veranderde duidelijk de samenstelling van het colische microbioom, met een significante toename van 38 bacteriële taxa. De productie van korteketenvetzuren nam toe met de glycatie, maar zonder duidelijke aanwijzingen voor een stimulatie van de eiwitfermentatie. Bovendien constateerden ze een afname van colische markers van de adaptieve immuniteit, een toename van markers voor epitheliale oxidatieve stress en een stimulatie van de aangeboren immuunrespons.

Lees ook: Microbiota en obesitas: gekoppeld aan breedtegraad?

Verteerbaarheid van eiwitten na metabole of bariatrische chirurgie

Het andere bekroonde abstract is dat van Emma Verstraeten (KU Leuven) en haar collega’s, dat gaat over de vertering van eiwitten na een metabole of bariatrische ingreep (MBS). Ze hebben de verteerbaarheid van eiwitten gemeten met behulp van gemerkte spirulina en fenylalanine bij personen die ofwel een Roux-en-Y-maagbypass (RYGB), ofwel een sleeve-gastrectomie (SG), ofwel geen operatie (CON) hadden ondergaan.

Ze stelden vast dat de absolute eiwitinname in beide chirurgische groepen significant lager was dan in de controlegroep. In een voorlopige analyse die uitsluitend betrekking had op oudere volwassenen, was de verteerbaarheid van de eiwitten uit spirulina in de RYGB-groep iets lager dan in de SG- en CON-groepen, zonder dat dit verschil significant was.

Concluderend leek de verteerbaarheid van eiwitten slechts in beperkte mate beïnvloed te zijn na een MBS, wat suggereert dat het niet gerechtvaardigd is om de eiwitinname te verhogen met als enig doel een verminderde verteerbaarheid te compenseren. Niettemin blijft een adequate eiwitinname essentieel om de skeletspiermassa te behouden en het risico op sarcopenie na een MBS te verminderen.