Pathologieën Obesitas & Gewichtsverlies

Waarom varieert de glycemische index van hetzelfde voedingsmiddel zo sterk?

pourquoi-index-glycemique-meme-aliment-varie-autant

Hoewel er wordt verwezen naar gemiddelde waarden, schommelt de glycemische index voor eenzelfde voedingsmiddel nogal. Heeft dit meer te maken met het voedingsmiddel of met het individu? Maken deze variaties de GI in de aanbevelingen onbetrouwbaar?

De glycemische index, die de glycemische respons weergeeft die wordt veroorzaakt door de inname van een koolhydraatbron in vergelijking met een referentie (meestal glucose), kent voor- en tegenstanders. Enerzijds hebben talrijke studies, uitgevoerd bij grote cohorten, aangetoond dat de GI bepaalde cardiometabole uitkomsten kan voorspellen. Aan de andere kant vertoont de GI aanzienlijke variaties van persoon tot persoon, en zelfs bij dezelfde persoon van meting tot meting. Om deze redenen wordt het door sommigen gezien als een te onnauwkeurige maatstaf om aanbevelingen te doen die van toepassing zijn op de hele bevolking.

De voedingswetenschap evolueert steeds meer in de richting van personalisatie – waarbij rekening wordt gehouden met de verschillen tussen individuen – en verschuift zo van algemene aanbevelingen voor de bevolking naar aanbevelingen die specifieker zijn voor elk individu. Moeten de variaties in de GI van persoon tot persoon leiden tot gepersonaliseerde aanbevelingen? Of behoudt de GI, ondanks deze variaties, juist een algemeen vermogen om voedingsmiddelen te onderscheiden op basis van hun lage, gemiddelde of hoge GI?

Lees ook: Diabetes: invloed uitoefenen op zetmeel om de bloedsuikerspiegel te reguleren

Is de variabiliteit van de glycemische index aanvaardbaar?

Er zijn twee soorten variaties in de GI, die betrekking hebben op:

de biologische heterogeniteit van de algemene glucosetolerantie (d.w.z. de interindividuele verschillen in insulinegevoeligheid, het vermogen om glucose af te voeren en de metabole toestand). Deze is reëel en klinisch significant.
de specifieke individualisering voor bepaalde voedingsmiddelen (d.w.z. de interacties tussen een persoon en een bepaald voedingsmiddel, waarbij persoon A onevenredig reageert op voedingsmiddel X, terwijl persoon B onevenredig reageert op voedingsmiddel Y, boven wat hun algemene glucosetolerantie doet vermoeden).

Deze studie, uitgevoerd door specialisten op dit gebied, waaronder Jennie Brand-Miller, de belangrijkste figuur die heeft bijgedragen aan de bekendheid van de GI, had tot doel na te gaan of de interindividuele variatie die bij gezonde personen wordt waargenomen tijdens gestandaardiseerde glycemische-index-testen groter is dan de variabiliteit die wordt waargenomen in referentievoedingstesten. Het onderzoek is gebaseerd op gegevens van 382 gezonde volwassenen, met in totaal 1022 referentietesten voor glucose en 1116 GI-testen van voedingsmiddelen uit 9 producten.

De glycemische index blijft relevant om voedingsmiddelen te onderscheiden

Uit dit onderzoek komen vier bevindingen naar voren:

De voorspellingsfouten op basis van de GI lagen binnen de grenzen van de variabiliteit van de referentietest voor de bloedglucosespiegel.
De datasets die uitsluitend werden gegenereerd op basis van de variabiliteit van de bloedglucose en de gemiddelde GI-waarden, gaven de distributie-eigenschappen van de werkelijke gegevens grotendeels weer zonder persoonspecifieke parameters.
De inconsistenties in de rangschikking deden zich voornamelijk voor bij voedingsmiddelen met vergelijkbare GI-waarden, terwijl de verschillen tussen de standaard GI-categorieën stabiel bleven. Dit brengt de studies over continue bloedglucosemeting, die variabele individuele reacties laten zien, in overeenstemming met de onderzoeken die de voordelen van een laag-GI-dieet aantonen.
Verschillen in GI van ≥ 15 eenheden leidden tot betrouwbaar verschillende glycemische reacties (< 50% overlapping in de verdeling), waardoor op bewijs gebaseerde grenzen voor voedingsinterventies werden vastgesteld.

De auteurs concluderen dat deze resultaten in overeenstemming zijn met decennia van empirisch onderzoek waaruit blijkt dat de GI de relatieve glycemische impact van gemengde maaltijden voorspelt. En dat deze resultaten de bewering in twijfel trekken dat de interindividuele variaties die bij gestandaardiseerde GI-testen worden waargenomen, een weerspiegeling zouden zijn van voedingsspecifieke effecten bij elke persoon die gepersonaliseerde aanbevelingen vereisen.

Met andere woorden, deze studie suggereert dat de GI, zelfs met interindividuele variaties, een relevant hulpmiddel blijft om de stijging van de postprandiale bloedglucose te begrijpen.