Volgens deze klinische studie blijkt een voeding waarin zetmeel langzamer wordt verteerd, effectief te zijn om schommelingen in de bloedsuikerspiegel bij mensen met diabetes type 2 te beperken.
Hoewel het geen zoete smaak heeft en daarom door veel mensen met diabetes type 2 als minder belangrijk wordt beschouwd, is zetmeel toch de belangrijkste bron van energie en bloedglucose in een evenwichtige voeding. Zetmeelbronnen, zoals granen en graanproducten, aardappelen en peulvruchten, spelen daarom een belangrijke rol bij schommelingen in de bloedglucosespiegel na de maaltijd. Deze schommelingen moeten zo beperkt mogelijk worden gehouden, vooral bij diabetespatiënten. Overmatige schommelingen in de bloedsuikerspiegel dragen namelijk bij aan oxidatieve stress, ontstekingen, endotheeldisfunctie en uiteindelijk een verhoogd cardiovasculair risico. Het is dan ook logisch om aandacht te besteden aan deze belangrijke bron van bloedglucose om de voeding te optimaliseren en schommelingen in de bloedsuikerspiegel te beperken.
Lees ook : Diabetes: plantaardige voeding, maar wel doordacht!
Snel of langzaam verteerbaar zetmeel
Om dit te doen, is het interessant om een onderscheid te maken op basis van de snelheid waarmee zetmeel wordt verteerd. Dit kan sneller of langzamer gaan, afhankelijk van tal van factoren zoals de fysieke structuur, de verhouding tussen amylose en amylopectine, de interacties met andere voedingsstoffen, de bereidingswijze enz. Resistent zetmeel wordt zelfs helemaal niet verteerd in de dunne darm. Het gedraagt zich als voedingsvezels en draagt niet bij aan de stijging van de postprandiale bloedsuikerspiegel.
In deze studie bij mensen, uitgevoerd door het CRNH-RA in Frankrijk, hebben onderzoekers de effecten van voeding met snel of langzaam verteerbaar zetmeel, op de bloedsuikerschommelingen en de algehele bloedsuikercontrole bij mensen met diabetes type 2 geëvalueerd.
Lees ook: Zetmeelmodificatie als bestrijding van het metaboolsyndroom
De voordelen van ‘al dente’ koken
De 51 deelnemers werden willekeurig ingedeeld in een groep die de voorkeur gaf aan langzaam verteerbaar zetmeel of in een groep die de voorkeur gaf aan voedingsmiddelen met snel verteerbaar zetmeel, maar met dezelfde verdeling van macronutriënten. Daartoe kregen de deelnemers voedings– en kookadvies, evenals producten die waren geselecteerd vanwege hun langzamere zetmeelvertering (zoals ‘al dente’ koken, het eten van gekookte zetmeelrijke voedingsmiddelen na afkoeling, enz.). De interventie duurde 3 maanden.
De resultaten tonen aan dat de groep met langzamer verteerbaar zetmeel een minder grote variabiliteit van de bloedsuikerspiegel gedurende de dag vertoonde, uitgedrukt in MAGE (Mean Amplitude of Glycemic Excursion). Andere intra- en interdagelijkse glykemische parameters waren verbeterd. Het geglyceerde hemoglobine daalde in beide groepen, maar met een meer uitgesproken dalende trend bij langzaam verteerbaar zetmeel.
Reden genoeg om ‘al dente’ koken en koude aardappelsalades weer in ere te herstellen!
Lees ook: Waarom kunnen we niet nee zeggen tegen zoet?
Bron
Chisbert M et al. Am J Clin Nutr. Article in Press, October 13,2025.
https://ajcn.nutrition.org/article/S0002-9165(25)00611-2/fulltext
