GLP-1-analogen worden steeds meer gebruikt bij de behandeling van diabetes type 2 en obesitas. Wat zijn de effecten op het eetpatroon? Antwoorden hierop komen naar voren op basis van kassabonnen van supermarkten.
GLP-1-analogen worden steeds vaker gebruikt bij de behandeling van diabetes type 2 en obesitas. Hun effectiviteit bij gewichtsverlies kan worden verklaard door een vermindering van de voedselinname als gevolg van het effect van deze geneesmiddelen op de eetlust en het verzadigingsgevoel. Enkele studies hebben aangetoond dat patiënten die GLP-1-analogen gebruiken niet alleen minder calorieën consumeren, maar ook minder aantrekkingskracht voelen voor sterk bewerkte producten met een hoge energiedichtheid en meer voor verse producten, zure smaken, enz. Maar de precieze impact op de voedingskwaliteit van de voeding van patiënten die met een behandeling met GLP-1-agonisten zijn begonnen, is nog niet duidelijk onderzocht. Vandaar het belang van deze studie, uitgevoerd door een team van onderzoekers in Denemarken, waarvan de resultaten zijn gepubliceerd in het JAMA.
Lees ook: Obesitas: GLP-1-analogen zijn doeltreffend, maar wat nog meer?
GLP-1’s verminderen de voedingsuitgaven met een derde
Deze studie is gebaseerd op een cohort van 13.567 personen die sinds 2018 toegang geven tot hun kassabonnen in supermarkten, die 70% van de Deense markt bestrijken. In dit cohort werden nieuwe gebruikers van GLP-1-analogen tussen 2019 en 2022 geïdentificeerd aan de hand van het Deense voorschriftenregister. Zij werden gekoppeld aan niet-gebruikers (in een verhouding van 1 op 3) op basis van geslacht, leeftijd en inkomensniveau. De kassabonnen zijn in totaal ontcijferd voor 293 personen die met een GLP-1-behandeling zijn begonnen en 884 gekoppelde personen.
Eerste vaststelling: het bedrag dat in het jaar na de start van de GLP-1-behandeling werd uitgegeven, is sterk gedaald ten opzichte van het jaar vóór de behandeling. Het daalde gemiddeld van 52.523 kronen naar 35.051 kronen, een daling van een derde! Het aantal aankopen in dezelfde periode is gestegen van 807.275 vóór aanvang van de behandeling tot 1.171.670 daarna, een stijging van 45%.
Lees ook: GLP-1-agonisten: welke nutritionele gevolgen?
Minder suiker, minder bewerkt
Wat de voedingskenmerken betreft, blijkt uit de analyse dat de gemiddelde energiedichtheid licht is gedaald, van 209,4 kcal/100 g vóór aanvang van de behandeling tot 207,3 kcal/100 g. Ook het suikergehalte van de aankopen is licht gedaald: van 15,7 g/100 g naar 15,1 g/100 g. Dezelfde trend geldt voor koolhydraten (van 19,8 naar 19,3 g/100 g) en verzadigde vetzuren (van 7,3 naar 7,2 g/100 g). Het eiwitgehalte van de boodschappenmand is daarentegen gestegen van 6,6 naar 6,9 g/100 g. Ten slotte vermeldt deze analyse een daling in de aankoop van ultrabewerkte voedingsmiddelen (-1,2 % tegen + 0,5 % in de niet-behandelde groep) en een toename van de aankoop van onbewerkte producten.
Deze studie heeft echter zijn beperkingen om te beweren dat behandelingen met GLP-1-analogen de voedingskwaliteit van de voeding verbeteren, ook al is dat de waargenomen trend. De veranderingen in de voeding zijn weliswaar statistisch significant, maar minimaal en onvoldoende om de meeste onevenwichtigheden in de voeding te corrigeren. Bovendien is het eerste jaar na de start van een behandeling niet noodzakelijkerwijs een afspiegeling van het aankoopgedrag daarna. Wordt dus vervolgd…
Lees ook: Ultrabewerkte voeding & diabetes: tegenstrijdige verbanden
Sørensen K K et al. JAMA Netw Open 2026 ;9(1)e2555449. 10.1001/jamanetworkopen.2025.55449
Bron
