Volgens een team Britse onderzoekers zou een teveel aan ijzer in vrije vorm in het bloed de ontwikkeling van degeneratieve aandoeningen versnellen. Vandaar de interesse in bepaalde ijzerrijke voedingsmiddelen zoals rode vruchten die het vrije ijzer kunnen binden…
Een overmatige ijzerconsumptie staat bekend om zijn pro-oxidatieve effecten in het organisme. Het voornaamste probleem zou gelinkt zijn aan de chemische natuur van ijzer zelf : bij afwezigheid van een voldoende aantal liganden, treedt deze op een actieve manier in de productie van hydroxyle radicalen, die heel agressief zijn voor de weefsels en de cellen. Echter, oxydatieve stress is een van de meest bestudeerde pistes in de ontwikkeling van degeneratieve aandoeningen als Alzheimer, multiple sclerose of Parkinson.
Dit overzicht uit de literatuur is in het bijzonder gekoppeld aan het evalueren van de moleculaire mechanismen van deze ziekten, die overeenstemmen met de conclusie die voortaan moeilijk te negeren zal zijn: de implicatie van een deregulatie in het ijzermetabolisme. Voor de auteurs van deze studie, zou een gerichte benadering om het ijzer te binden met voedingsligand (in combinatie met antioxidanten) efficient blijken te zijn in de preventie.
In onze voeding is het vooral fruit (in het bijzonder blauwe bosbessen) en de meest gekleurde groenten en groene thee die de beste ijzerliganden aanbrengen. Rode wijn en vitamine C daarentegen zouden geen enkel voordeel tonen.
