De Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) beveelt een nieuwe methode aan om de voedingskwaliteit van eiwitten te evalueren, DIAAS genaamd (Digestible Indispensable Amino Acid Score). Deze methode houdt beter rekening met de verteerbaarheid van essentiële aminozuren en is de opvolger van PDCAAS, een methode die al meer dan twintig jaar wordt gebruikt.
De hoeveelheid opgenomen eiwitten is slechts een onvolledig element om de bijdrage te evalueren van deze voedingsstof aan de behoeften. De eiwitkwaliteit is net zo belangrijk, omdat deze ons in staat stelt om uit te drukken in hoeverre een bepaald eiwit kan beantwoorden aan de behoefte aan essentiële aminozuren.
Er wordt vaak gesproken over ‘biologische waarde’, waarbij de verbruikte stikstof wordt vergeleken met de geabsorbeerde stikstof, maar het is de PDCAAS (Protein Digestibility Corrected Amino Acid Score) die de referentie vormt op dit gebied. Deze methode wordt al meer dan twintig jaar aanbevolen door de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) en de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).
De PDCAAS houdt rekening met het profiel inzake essentiële aminozuren van de eiwitten – waardoor de beperkende factor kan geïdentificeerd worden – evenals de algemene verteerbaarheid van het eiwit. De nieuwe methode die nu wordt aanbevolen is nauwkeuriger, omdat ze niet enkel rekening houdt met de algemene verteerbaarheid van eiwitten, maar specifieker met de verteerbaarheid van elk essentieel aminozuur.
Melkeiwitten behalen met deze nieuwe methode hoge scores: de DIAAS van vollemelkpoeder (122) bijvoorbeeld, is twee keer hoger dan die van erwten (64) en drie keer hoger dan die van tarwe (40). Dit verslag werd gepubliceerd na recent overleg met experts in Nieuw-Zeeland en vormt inmiddels de nieuwe referentie om de voedingskwaliteit van eiwitten uit te drukken.
Dietary protein quality evaluation in human nutrition. FOOD AND AGRICULTURE ORGANIZATION OF THE UNITED NATIONS, ROME, 2013.
