Nieuwe studies tonen aan dat diabetes leidt tot het renaal verlies van verschillende wateroplosbare vitaminen, met verlaagde bloedspiegels als gevolg.
Diabetes type 2 is bezig aan een wereldwijde opmars, met een aanzienlijke toename van het risico op cardiovasculaire ziekten als gevolg. Het is niet helemaal duidelijk waaraan die toename van het cardiovasculaire risico bij diabetes te wijten is, maar volgens sommige auteurs kunnen sommige vitaminen mogelijk een rol spelen. Zo melden bepaalde studies gunstige effecten van vitamine B1- of E-supplementen om cardiovasculaire complicaties bij diabetespatiënten te verminderen. Dit nieuwe onderzoek geeft een beter inzicht in het belang van bepaalde vitaminen bij diabetespatiënten.
Vitaminen in het bloed
Een team Japanse wetenschappers heeft onderzocht of er tussen diabetespatiënten en personen die niet aan diabetes lijden, een verschil bestond wat de aanwezigheid van bepaalde wateroplosbare vitaminen betreft. Ze deden hiervoor een beroep op 22 patiënten met diabetes type 2, en 22 gezonde controlepersonen. De inname van macronutriënten en vitaminen bij de diabetespatiënten werd gemeten op basis van het gewicht van de voeding. De controlegroep kreeg gedurende acht dagen een semigepurifieerde voeding waarvan de samenstelling perfect bekend was. Meervoudig lineaire regressiemodellen werden gebruikt om significante verschillen te bepalen in de vitamineconcentratie in het bloed (rekening houdend met de voedselinname en met storende factoren zoals leeftijd en geslacht).
Diabetes leidt tot lagere bloedspiegels
Uit de resultaten blijkt dat de bloedspiegel van vitamine B2, B6, C, niacine en folaat bij diabetici beduidend lager is dan bij de controlegroep. De onderzoekers hebben zich ook gebogen over de renale klaring, en kwamen tot het besluit dat die voor vitamine B9, C, niacine en folaat significant hoger was bij diabetici. Deze studie suggereert dus twee zaken: enerzijds dat de hoeveelheid van meerdere wateroplosbare vitaminen bij diabetici minder hoog ligt dan bij gezonde personen, en anderzijds dat dit het gevolg zou zijn van een verhoogde renale klaring bij diabetici.
Iwakawa H et al., Nutr Metab Insights 2016, Nov 1; 9: 82-92.
