Gewicht (en vooral vetmassa) verliezen zou de oxidatieve stress en de celschade tegengaan die in verband worden gebracht met obesitas. Het zou ook de voortijdige veroudering die hiermee gepaard gaat een halt kunnen toeroepen.
Een waardevolle indicator
Vele onderzoeksteams hebben interesse getoond in het verband tussen gewichtsverlies en de lengte van de telomeren. Telomeren bevinden zich aan de uiteinden van de chromosomen. Je kunt ze zien als echte indicatoren van de celleeftijd (de interne klok van elke cel) omdat ze in de loop der jaren korter worden, tot de cel uiteindelijk sterft. Bij obese mensen zijn de telomeren korter dan in de populatie met een normaal gewicht. Een onderzoeksteam mat de lengte van telomeren in 42 obese patiënten, voor en na bariatrische chirurgie.
Meetbaar jonger
De resultaten tonen, naast significant gewichtsverlies, ook een aanzienlijke verlenging van de telomeren. De onderzoekers konden een duidelijke positieve correlatie vaststellen tussen het langer worden van de telomeren en het gewichtsverlies. Ze zagen ook een omgekeerde correlatie tussen gewichtsverlies en de oorspronkelijke grootte van de telomeren.
Hoe meer gewicht de patiënten verloren, des te langer werden hun telomeren. En hoe korter de telomeren waren vóór de chirurgische behandeling, des te groter was hun groeipotentieel.
Deze studie suggereert dus dat gewicht verliezen ons jonger maakt – of dat het in ieder geval het verouderingsproces vertraagt.
