Deze dubbelblinde studie uitgevoerd bij personen met hartfalen toont aan dat cafeïne, zelfs bij hoge doses, geen hartritmestoornissen veroorzaakt.
Over het alkaloïde cafeïne is al veel inkt gevloeid. Personen met hartproblemen krijgen meestal de raad om geen cafeïne of cafeïnehoudende producten te gebruiken.
De eerste onderzoeken bij dieren meldden dat cafeïne negatief kan inwerken op het hartritme, maar dat effect is nooit formeel aangetoond bij de mens.
Hoewel het onderhand een uitgemaakte zaak leek dat er een verband is tussen cafeïne en hartfalen, is deze nieuwe studie de eerste die zich tot doel stelt de kwestie grondig uit te zoeken.
100 mg cafeïne per uur
Aan deze nieuwe Braziliaanse dubbelblinde studie met cross-overprotocol namen 51 patiënten met hartfalen deel.
De proefpersonen kregen vijf uur lang ieder uur ofwel 100 mg cafeïne (het equivalent van een flinke kop koffie) ofwel 100 mg lactose. De metingen werden uitgevoerd een uur na de laatste dosis, tijdens de maaltijd, en vervolgens ook tijdens een inspanningstest op een loopband. Na een wash-outperiode van een week werd het experiment herhaald.
Geen effect op de extrasystolen
De bevindingen, gepubliceerd in het tijdschrift JAMA Internal Medicine, laten zien dat de inname van cafeïne hoegenaamd geen effect had op de premature ventriculaire of supraventriculaire contracties, zowel tijdens de maaltijd als tijdens de inspanningstest.
Hoewel de steekproef niet zeer groot was, liggen deze resultaten in de lijn van andere recente waarnemingen, die eveneens geen verband melden tussen regelmatige cafeïne-inname en extrasystolen.
