Studies over het verband tussen televisie en zwaarlijvigheid zijn vaak gericht op het medium zelf en de tijd die we voor de tv doorbrengen, niet op de aard van het televisieprogramma. Een nieuwe studie toont aan dat we meer snacken wanneer een programma vermakelijker is.
Het verband tussen de tijd die we voor de televisie doorbrengen en zwaarlijvigheid is goed gedocumenteerd. In deze studie bogen de onderzoekers zich over de inhoud van het bekeken programma en vroegen ze zich af of de frequentie van de beeldwisselingen of de geluidsvariatie een invloed hebben op het eetgedrag.
94 studenten van gemiddeld twintig jaar werden tijdens sessies van twintig minuten willekeurig blootgesteld aan drie verschillende programma’s: een fragment uit een Amerikaanse actiefilm (The Island), met 24,7 beeldwisselingen en 24,5 geluidsschommelingen per minuut, een fragment uit een praatprogramma (Charlie Rose), met 4,8 beeldwisselingen en 3,2 geluidsschommelingen per minuut, en ten slotte hetzelfde fragment van The Island, maar dan zonder geluid.
De deelnemers hadden de beschikking over vier verschillende snacks in grote hoeveelheden: M&M’s, koekjes, wortelen en druiven. Wat bleek: de deelnemers die naar de meest spannende en onderhoudende beelden (The Island) keken, aten maar liefst 98% meer voedsel met 65% meer calorieën dan de kijkers van Charlie Rose. Zelfs zonder geluid was de calorie-inname 46% hoger dan bij Charlie Rose.
De auteurs besluiten dat hoe amusanter een programma is, hoe meer we geneigd zijn te eten. Ze nodigen de gezondheidsprofessionals dan ook uit hun patiënten te adviseren om niet te snacken tijdens het bekijken van een actiefilm.
Tal A. et al., JAMA Intern Med, 1/09/2014.
