Waarom beleven we zo veel plezier aan vette voeding? Een onderzoeksteam uit Parijs onthult een deel van het antwoord: voedingslipiden zouden rechtstreeks op het beloningscircuit van het brein inwerken, net als harddrugs dat doen…
Glucose is de belangrijkste stof die de hersenen nodig hebben om te functioneren. Vreemd genoeg bevat de kern van het neuronaal beloningsmechanisme echter een enzym dat in staat is om triglyceriden af te breken. Tot vandaag was de echte werking van dit enzym tijdens de maaltijd niet bekend, vooral in functie van het vetgehalte.
De Franse onderzoekers spoten bij muizen rechtstreeks kleine dosissen lipiden in de hersenen. Ze stelden vast dat de muizen hierdoor minder gemotiveerd waren om een hefboom te activeren om een snoepje te krijgen. Hun lichaamsbeweging zou ook met de helft verminderen.
Om er zeker van te zijn dat wel degelijk de toegediende lipiden de gedragsverandering teweegbrachten, verwijderden de Parijse onderzoekers het enzym voor de triglyceriden door het coderende gen ervan tot zwijgen te brengen. Resultaat: de dieren waren gemotiveerder om een beloning te krijgen en aten als ze de keuze kregen duidelijk meer vette voeding dan gemiddeld.
Tegen de verwachtingen in is het triglyceridengehalte in het bloed, en dus in de hersenen, bij zwaarlijvigheid hoger dan gemiddeld. En dat terwijl zwaarlijvigheid meestal geassocieerd wordt met een overconsumptie van zoete en vette voedingsmiddelen. Hier is volgens de onderzoekers ook een verklaring voor: bij een intense en langdurige blootstelling aan triglyceriden is de motorische activiteit van de muizen beperkt. Ze voelen zich echter wel nog tot de snoepjes aangetrokken. Dit zijn de optimale omstandigheden voor een gewichtstoename.
Bij een constante aanvoer van triglyceriden past het brein zich aan om beloond te worden, op een gelijkaardige manier als de vastgestelde mechanismen bij drugsgebruik.
Cancel C. et al., Molecular Psychiatry, 15 April 2014.
