Hoe langer hoe meer kunnen diëten zelfstandig gevolgd worden en zijn ze toegankelijk via internet of in de winkel. Deze situatie, zonder enig medisch toezicht, geeft volgens het ANSES aanleiding tot risico’s die min of meer erge gevolgen voor de gezondheid inhouden.
Het vermageren gaat niet enkel ten koste van de vetreserves van het individu, maar leidt snel tot een verzwakking en een verlies van spiermassa, onafhankelijk van het niveau van de proteïne-inname.
Algemeen genomen zijn vermageringsregimes schadelijk voor de integriteit van het beendergestel (botmassa, osteopenie en het risico op botbreuken): bij een gewichtsverlies van 10% wordt gemiddeld een verlaging van 1 tot 2% van de MBD vastgesteld.
80% van de individuen komt na één jaar weer bij en het gewicht verhoogt met de tijd. Een belangrijke oorzaak hierbij is dat lichaamsbeweging onvoldoende aangemoedigd wordt vanaf het begin van de calorische beperking en het volhouden hiervan na de beperking. Ook worden depressie en verlies van gevoel voor eigenwaarde aangehaald als factoren.
Zeer laagcalorische diëten kunnen paradoxaal en zeer acuut leiden tot plotselinge dood ten gevolge van hartritmestoringen. Sommige diëten veroorzaken ook ontstekingen en matige fibrose ter hoogte van de lever en poortader, evenals galstenen. Proteïnerijke diëten die de voldoende grens (2,2 g/kg/dag) voorbijsteken moeten eveneens tot voorzichtigheid stemmen en de professioneel ertoe aanzetten een evaluatie van de nierfunctie te doen bij patiënten met een risico op nierinsufficiëntie, alvorens een vermageringsdieet aan te raden.
De « low carb » diëten worden dikwijls geassocieerd met tijdelijke spijsverteringsstoornissen, zoals constipatie omwille van de daling van de vezelinname.
Dit rapport, een van de eerste in zijn genre, moedigt alle professionals aan om deze risico’s duidelijk aan de betrokken personen mede te delen, vooral daar waar sprake is van onevenwichtige en weinig gediversifieerde voedingspraktijken. Het rapport dringt ook aan op het belang van een professionele opvolging bij diëten, zij het de arts of de diëtiste.
Bron: “Risques sanitaires liés aux pratiques alimentaires d’amaigrissement” ; ANSES, 25 november 2010.
