De wetgeving rond het voedingsetiket wordt al jaren aan een stuk herzien en aangepast. Steeds met eenzelfde doel: de consument beter informeren zodat hij over voldoende kennis beschikt om zelf een keuze te maken. Helpt het werkelijk?
Volgens een nieuwe studie, die gepubliceerd werd in de Journal of the Academy of Nutrition and Dietetics, kiezen personen die het voedingsetiket lezen voor gezondere voedingsmiddelen, al blijft de hoeveelheid ingenomen voedsel gelijk aan deze die het etiket niet bekijken.
Een steekproef van studenten
De studie bestudeerde de maaltijd van studenten (ouder dan 18 jaar) in een universitaire eetruimte, door foto’s te nemen van de borden voor en na de maaltijden. Dankzij de foto’s kon een analyse gebeuren van drie verschillende gegevens:
- de keuze van voedingsmiddelen,
- de portiegrootte,
- de uiteindelijke consumptie van de maaltijd.
Meer dan 1.000 borden konden op deze manier worden nagegaan in twee verschillende universiteiten. De populatiegroep bestond voor 39% uit vrouwen en 53% uit mannen. Deze methode zou objectievere resultaten weergeven die minder beïnvloedbaar zijn dan bijvoorbeeld een zelfrapportagevragenlijst.
Het voedingsetiket bevorderd een gezonde en gevarieerde voeding
Uit de resultaten bleek geen verschil te bestaan in de kwantiteit op het bord maar wel een significant verschil in kwaliteit! Zo kozen de studenten die het voedingsetiket lezen voor meer groenten, fruit en bonen maar minder aardappelen vergeleken met de studenten die het etiket niet lezen.
Daarnaast koos deze groep minder vaak voor gefrituurde voeding en voedingsmiddelen met toegevoegde suikers. De ingenomen hoeveelheid groenten was dan ook belangrijker, terwijl de ingenomen hoeveelheid aardappelen en geraffineerde graanproducten beperkter bleek.
Met deze resultaten wijst de studie op het belang van het voedingsetiket, voor een gezonde en gevarieerde voeding. Deze moet duidelijk zijn en begrepen worden door de consument. Deze zijn resultaten van een momentopname waarbij slechts één maaltijd bestudeerd werd per individu van de streekproef. Onderzoek op langer termijn zou deze resultaten moeten bevestigen om duidelijke conclusies te kunnen trekken.
