Informatie over de herkomst of grondstoffen van voedingsproducten blijkt vandaag nog een belangrijke hindernis voor bedrijven om de hele productieketen te kunnen verduurzamen.
Duurzaamheid in elk aspect van de productieketen staat hoog op de agenda van bedrijven en overheden wereldwijd, dit geldt ook in de voedingsindustrie. In de huidige context van klimaatverandering investeren voedingsbedrijven meer en meer in technologieën en samenwerkingen, die de ecologische voetafdruk helpen verkleinen. De belangrijkste factoren in deze problematiek zijn de hoge uitstoot van CO2 en het intensieve water-en energieverbruik. Transparantie over de hele voedingsketen is dan ook de grootste uitdaging om te blijven innoveren en efficiënt te verduurzamen.
Duurzaamheid van de bron
Zowel voor consumenten, als voor bedrijven speelt de herkomst van voedingsproducten een cruciale rol in het debat rond duurzaamheid. Kennis over de milieu-impact van boerderijen is hierbij noodzakelijk, want deze beginfase van het productieproces heeft een aanzienlijk aandeel in het energieverbruik, zoals voor transport en voedselverwerking. Een nieuwe Amerikaanse studie bij enkele grote voedingsbedrijven stelt echter dat deze informatie over grondstoffen vandaag nog vaak ontbreekt of incompleet is, waardoor bedrijven hun duurzaamheidsplannen niet ten volle kunnen doorduwen van aan de bron tot en met het eindproduct.
Gebrek aan vertrouwen en controle
Voedingsbedrijven kopen hun grondstoffen, zoals soja, maïs en tarwe, zelden rechtstreeks aan bij boerderijen, maar handelen via tussenpersonen. Uit de onderzoeksresultaten blijkt dat deze tussenhandelaren onvoldoende kennis hebben van de uitstoot, het energieverbruik en het gebruik van natuurlijke hulpbronnen bij boerderijen. Een gebrek aan vertrouwen bij lokale boeren zorgt ervoor dat deze niet helemaal gerust zijn om deze volledige informatie vrij te geven, waardoor voedingsbedrijven vervolgens verhinderd worden in hun controle over het volledige aanvoerproces. Bovendien werd er een discrepantie vastgesteld tussen de ambitieuze duurzaamheidsdoelstellingen van bedrijven en de beschikbare middelen om deze ten volle uit te voeren.
