Hoe kunnen we de koolstofimpact van onze voeding verminderen en toch voldoende voedingsstoffen opnemen, met een maaltijd die past binnen onze eetcultuur en ons budget? De resultaten van een Franse studie reiken interessante denkpistes aan.
Een kleine ecologische voetafdruk, voldoende voedingsstoffen, passend binnen de eetcultuur en betaalbaar: dat zijn de eigenschappen van duurzame voeding volgens de Voedsel- en landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO). Maar zijn die kenmerken wel combineerbaar?
Onderzoekers van het Nationaal instituut voor landbouwkundig onderzoek (INRA) en de universiteit van Aix-Marseille in Frankrijk simuleerden de impact van een lagere broeikasgasuitstoot (BKG) van onze voeding op de nutritionele kwaliteit en de prijs. De wetenschappers modelleerden hiervoor de gegevens uit de voedingsenquête INCA2 op de consumptiekorf van 1899 volwassenen.
Impact, prijs en nutritionele kwaliteit
De onderzoekers kruisten de cijfers met de koolstofimpact van de 402 populairste voedingsmiddelen in Frankrijk, de gemiddelde prijs van elk voedingsproduct en de nutritionele kwaliteit van de voeding.
Ze analyseerden drie modellen:
- Een model zonder opgelegde regels voor de nutritionele kwaliteit (FREE).
- Een model met een opgelegde daling van de BKG-uitstoot, met respect voor het macronutritionele evenwicht (MACRO).
- Een nutritioneel evenwichtig model (ADEQ) dat – bovenop het tweede – een maximale inname garandeert van interessante voedingsstoffen (vitaminen, essentiële vetzuren …) en de inname beperkt van schadelijke voedingsstoffen (zout, verzadigde vetzuren en vrije suikers).
Dertig procent minder BKG
In de modellen FREE en MACRO leidt een daling van de BKG-uitstoot met meer dan 30% tot een daling van de prijs van de consumptiekorf, maar neemt ook de nutritionele kwaliteit af. Alleen het ADEQ-model levert een nutritioneel evenwichtige korf op.
Voor een daling van de BKG-uitstoot met meer dan 40% is het noodzakelijk om vlees en alle vleesgerechten volledig te schrappen, en het aantal zetmeelhoudende producten aanzienlijk te verhogen. Het ADEQ-model slaagt er zelfs in om de broeikasuitstoot met 60% te verminderen, maar dit blijft een bijzonder theoretisch resultaat: de kans op sociale aanvaarding van dit model is immers erg klein.
