Deze studie van de universiteit van Illinois onthult de drie grote risicofactoren die het sterkst gecorreleerd zijn aan obesitas bij kinderen. Een gebrek aan slaap, voedselbeperkingen en de BMI van de ouders werden geïdentificeerd als voorspellers van zwaarlijvigheid bij kinderen.
Deze gegevens, gepubliceerd in het tijdschrift Childhood Obesity, bieden nieuwe mogelijkheden voor de uitwerking van acties tegen obesitas bij kinderen. De onderzoekers hebben 329 ‘koppels’ van ouders en hun kleuter geïnterviewd en 22 variabelen bestudeerd die eerder al geïdentificeerd waren als voorspellende factoren voor obesitas bij kinderen.
De vragen peilden naar de demografische eigenschappen, de medische anamnese van het kind en de ouders, en de voeding. Daarna volgden huisbezoeken om metingen uit te voeren bij het kind (gewicht, taille, BMI) en om informatie te verkrijgen over de geschiedenis van de ouders.
Een gebrek aan slaap, ouders met overgewicht of zwaarlijvigheid en voedselbeperkingen die de ouders hun kinderen opleggen om hun gewicht beter onder controle te houden, bleken de sterkste voorspellende factoren, zelfs na correctie voor de negentien andere mogelijke verstorende factoren. Er bleek meer bepaald dat:
- kinderen die minder dan acht uur slapen, 2,2 keer meer risico lopen op overgewicht of zwaarlijvigheid;
- kinderen van een ouder met overgewicht of zwaarlijvigheid een met 90% verhoogd risico lopen op overgewicht of zwaarlijvigheid;
- kinderen van wie de ouders voedselbeperkingen opleggen, een met 75% verhoogd risico lopen.
Volgens dokter Brent McBride, directeur van het laboratorium voor kinderontwikkeling aan de universiteit, zou het uitwerken van nieuwe acties voor deze risicofactoren obesitas bij kinderen aanzienlijk kunnen verminderen. Zo zou men zich bijvoorbeeld kunnen richten op de gezondheid, de voeding en de levensstijl van de ouders of communiceren over het belang van een tijdige en regelmatige bedtijd.
Men zou de ouders ook kunnen uitleggen hoe ze hun eigen voedingsvoorkeuren al van de prilste leeftijd aan hun kinderen doorgeven en hen informeren over de risico’s verbonden aan het beperken van de toegang tot bepaalde voedingsmiddelen. Hij vertrekt van het principe ‘als je kinderen verbiedt om frietjes te eten, zullen ze zich er bij de eerste gelegenheid aan te buiten gaan’.
DEV D.A. et al., Childhood Obesity, 2013 Oct; 9(5): 399-408.
